ART-LAEMKOM

๑.   เยี่ยมวัดใหญ่ฯ และตำหนักพระเจ้าเสือ

หยุดเข้าพรรษาสามวันที่ผ่านมา ทำเอาผมเปลี้ยพิกล

เช้านี้เหมือนถอดร่างมาที่ร้านหนังสือ สติ-สตังค์ไม่เต็มร้อยเต็มล้านเสียที คิดแล้วก็เหนื่อยใจ (ทั้งที่นั่งหลับมาตลอดทาง)

หยุดสามวันที่ผ่านมา โรงเรียนศิลปะแหลมคม เขาจัดกิจกรรมเพลินรู้กับครูแหลม ครั้งที่ ๓ ขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากประสบความสำเร็จ (เกือบเข้าเนื้อ) ในครั้งแรก ที่พาบรรดาผู้ปกครองและเด็กๆไปเพลินรู้กลางแดดเปรี้ยงกันที่วังนารายณ์ราชนิเวศน์ จังหวัดลพบุรี คราวนั้นนั่งรถบัสปรับอากาศแบบอุ่นๆ ไร้ห้องน้ำในตัว ครูแหลมรับหน้าที่บรรยายเกร็ดประวัติศาสตร์ชนิดที่คนฟังเกิดมาไม่เคยได้ยิน นานๆครั้งก็โยนกลองมาให้ผมบรรยายบ้าง งานนั้นก็จบลงด้วยดี คราวนี้ครูแหลมก็ฟิตสิ.. ดำริจัดเพลินรู้กับครูแหลมอีกครั้ง คราวนี้ไปไกลถึงสิงคโปร์

และครั้งนี้เป็นหนที่สาม ครูแหลมและชาวคณะพาครอบครัวแหลมคมไปเพลินรู้กันที่จังหวัดเพชรบุรีและประจวบคีรีขันธ์ แนวทางในการเพลินรู้ของเราก็ยังคงอยู่ที่ศิลปะ ประวัติศาสตร์ และเรียนรู้การถ่ายภาพอย่างมีความสุข

เช้าวันเสาร์ ผมไปถึงที่โรงเรียนก่อนที่ไก่ในสวนด้านหลังจะขยับปีกร้องเสียอีก เดินสลึมสะลือเข้าไปได้ไม่นาน ตีห้ากว่าๆครูแหลมก็มาถึง การเดินทางของเราจึงเริ่มขึ้น

ตลอดระยะเวลาตั้งแต่ออกจากโรงเรียนมายังสถานที่นัดพบกับผู้ปกครองบางส่วน ผมได้แต่นั่งสัปหงกมาตลอดทาง เงยหน้าดูถนนข้างทางอีกทีก็อีตอนที่ครูแหลมแกตีวงสวิงเทโค้งเข้าปั๊มน้ำมันที่นัดหมาย พอถามว่ามาทำอะไรที่ปั๊มน้ำมันแห่งนี้ แกก็โวยวายหาว่าผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยหรือ? ผมจึงตอบกลับไปว่า ไอ้เรื่องจุดนัดพบน่ะ ผมรู้ดีว่านัดที่ปั๊ม แต่มันไม่ใช่ปั๊มนี้นี่นา คราวนี้ครูแป๋มที่นั่งอยู่ด้านข้างคนขับหันมาบอกว่า คือปั๊มน้ำมันนี้แหละ ที่เรานัดกันกลางที่ประชุมตั้งแต่ครั้งแรก “พี่โจ้ก็อยู่ในที่ประชุมด้วยนะ!” ครูแป๋มทวนความทรงจำอันบอบบางของผม  คราวนี้ผมถึงกับหัวเราะขำตัวเอง เพราะเข้าใจมาตลอดว่าที่นัดพบคือปั๊มน้ำมันริมถนนกาญจนาภิเษก ก่อนถึงแยกบางบอน ซึ่งเป็นคนละแห่งกับปั๊มนี้

“เกือบไปแล้วหละสิ” ครูแหลมทับถม “ขืนไปที่นั่นพี่โจ้ต้องโวยวายแน่นอน มาแล้วก็ไม่เห็นใคร ทำไมยกเลิกแล้วไม่โทรบอก”

“ดีนะที่เลือกไปหาที่โรงเรียน” ผมเอ่ยแก้เกี้ยว

เราลงไปรอคณะนักเรียนและผู้ปกครองบางส่วนที่จะมาพบกันที่นี่ คณะเดินทางมีทั้งครอบครัวพ่อ แม่ ลูก บางคณะมีอาม่าตามมาด้วย ฝ่ายลูกๆบางกลุ่มก็ชักเบื่อการท่องเที่ยวกับพ่อแม่ ต่างนัดแนะบอกแก่กันว่า ให้บอกพ่อแม่ของตัวเองว่า งานนี้ครูแหลมสั่งว่าพ่อ-แม่ ไม่ต้องไป (ปกติหากไปออกค่ายศิลปะช่วงปิดเทอม ผู้ปกครองจะไม่ได้รับอนุญาตให้เดินทางไปด้วย เพราะเกรงว่าจะทนเห็นลูกๆลำบากและอดวิ่งเข้าไปโอ๋ไม่ไหว)

“แล้วตอนพี่โจ้ขับรถทางไกลเป็นยังไง” ครูแหลมสงสัย

“ก็ขับไปง่วงไปทั้งอย่างนั้นแหละ” ผมตอบน้ำเสียงเรียบๆ “เพลียก็แวะนอนมันข้างทาง กว่าจะถึงก็นานหน่อย ผมมันพวกสายตาแพ้แดด แต่ถ้ากลางคืนล่ะก็ ตาลุก.. วาว!!”