ต้องขอโทษจริงๆค่ะ เช้านี้พี่แก้วมาสายไปหน่อย (ที่จริงก็ไม่หน่อย)เพราะว่าตื่นสายแถมยังมีรถชนกันที่ถนนพระราม 4 อีก รถเลยติดหนึบกว่าจะมาถึงก็สิบโมงกว่าเข้าไปแล้ว พอมาถึงเด็กๆ เกือบทุกคนก็วาดภาพเสร็จหมดแล้วกำลังระบายสีกันอยู่

หัวข้อของเราวันนี้คือ“หุ่นไล่กา” ค่ะ

ครูต้นอธิบายให้เด็กๆ ฟังว่า ใครๆ ก็วาด “หุ่นไล่กา” ที่หมายถึงหุ่นไล่กาจริงๆ คือหุ่นที่ตั้งไว้กลางนาเพื่อไล่กาแต่ถ้าเราจะคิด ให้มันเป็นหุ่นไล่กาในเชิงสัญลักษณ์ล่ะจะเป็นอย่างไร หุ่นไล่กาเชิงสัญลักษณ์ที่ว่านี้ ครูต้นหมายถึงใครก็ตามที่ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองตัดสินใจอะไรเองไม่ได้ ถูกคนอื่นบงการความคิดและการกระทำได้ง่ายๆ

งานของพี่แต๋มเลยเป็นแบบนี้ค่ะ หุ่นไล่กาที่ถูกคนมีอำนาจควบคุม

มื้อเที่ยงเป็นข้าวเหนียวไก่ทอด ครูต้นเดินออกไปซื้อมาให้ แต่พอกลับมาก็ต้องตกใจว่าซื้อมาเยอะเกิน กลัวอยู่ว่าจะกินกันไม่หมด เหลือเป็นถุงๆ แน่เลย แต่ปรากฏว่าพี่ต๊อบกับปั้นต่างก็กินกันอย่างจริงจัง ไม่รู้ว่าหิว อร่อย หรือกลัวจะเหลืออย่างที่ครูต้นบ่นอยู่ ก็เลยกินใหญ่ สุดท้ายเหลืออยู่นิดเดียวไว้กินตอนเย็น ครูต้นดีใจใหญ่เลยค่ะ

ตอนบ่ายถึงเวลาทำงานประดิษฐ์กัน แต่ยังไม่ทันได้เริ่มใช่สีอะครีลิคกันเลยลุงไอติมก็มาพอดี เด็กๆ เลยได้กินไอติมกันก่อนจะทำงาน

แต่ก็ไม่เป็นไรเพราะวันนี้เหลือแค่เพ้นท์สีตัวอักษรที่เราปั้นไว้และติดแม่ เหล็กเข้าไปด้านหลังเท่านั้นเองก็เสร็จเรียบร้อยแล้วพรุ่งนี้ครูต้นจะใช้ยู ริเทนทาเคลือบชิ้นงานของทุกคนให้ไม่ต้องสอนวิธีใช้สีอะครีลิคแล้ว เพราะทุกคนเคยใช้กันมาก่อนหน้านี้ แล้วทั้งนั้นใช้เวลาไม่นานทุกคนก็ทำงานเสร็จค่ะครูต้นใช้ปืนกาวติดแม่เหล็ก ด้านหลังงานทุกชิ้นก็เป็นอันว่าเรียบร้อยค่ะ

เด็กๆ พากันเอาตัวอักษรที่เป็นชื่อของตัวเองไปติดที่ตู้เย็นพอเรียงไปเรียงมาก็มี ใครคนหนึ่งคิดขึ้นมาได้เลยเล่นครอสเวิร์ดกันด้วยอักษรที่ทำขึ้นมา แต่เสียดายที่มีสระน้อยเกินไปเกมเลยจบอย่างรวดเร็วไปหน่อยค่ะ

เด็กๆ ขึ้นไปพักผ่อนกันข้างบนก่อนจะค่อยๆ ทยอยกันกลับบ้าน มายด์ ม่อน มีน และพี่ทานตะวันนั่งดูการ์ตูนเรื่อง Ice Age 3 ด้วยกันตามที่ตกลงกันไว้ว่า พอ Ice Ageที่พี่มายด์ชอบจบ ม่อนจะได้ดูการ์ตูนเรนเจอร์ที่ตัวเองเอามาอยู่ดีๆเจ้าม่อนก็เริ่มงอแง “ม่อนจะดูซามูไร คินเชนเจอร์ ม่อนไม่ดูอันนี้แล้วพี่มายด์”

“แต่ม่อนพูดเองนี่ว่าจะรอให้พี่มายด์ดูจบก่อน” พี่แก้วท้วง

 “ม่อนพูดผิดนี่!!ม่อนจะดู!!!” แล้วเจ้าม่อนก็เริ่มร้องไห้ถีบตู้ที่วางทีวีเสียงดังตึงๆๆๆ ถีบเสร็จก็สับขายกเท้าไปบังทีวีพี่มายด์

 ในที่สุดสองพี่น้องก็ทะเลาะกันโดยเจ้าม่อนร้องไห้หนักกว่าใคร แต่พี่มายด์ทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวเจ้าม่อนถึงกับลงมานอนร้องไห้ข้างๆ โต๊ะครูต้นโดยไม่ยอมลุกขึ้นถีบเท้าไปมาและร้องว่า “ม่อนอดทนไม่ไหวแล้ว ม่อนไม่อยากรอแล้วม่อนจะดูการ์ตูนของม่อน”

จะว่าไปแล้วอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ม่อนดื้อผิดปกติอยู่เหมือนกันค่ะไม่รู้ว่าเป็นอะไร แต่ตอนทำงานก็จะร้องเรียกพี่แต้วอยู่ตลอดเวลา ตอนเช้าๆที่ทำงานก็เหมือนกัน พี่แต้วไม่ว่างจะไปนั่งกับม่อน เพราะช่วยดูน้องมีนอยู่เจ้าม่อนไถตัวขึ้นมาบนโต๊ะ ทับงานพี่แต๋มไปครึ่งแล้วก็เริ่มร้องไห้โวยวาย“ทำไมช่วยมีนแต่ไม่ช่วยม่อน ไม่!!! ม่อนจะให้พี่แต้วช่วยม่อน!!!” เจ้าม่อนดิ้นไปมาและโวยวายจนโดนพี่แต้วดุ ถึงได้เงียบไปสักพัก

แต่ก็ทะเลาะกันไม่นานค่ะความสนใจของม่อนถูกเบี่ยงเบนไปที่ข้าวเหนียวไก่ทอดที่เหลือจากตอนกลางวัน และไม่กี่นาทีเท่านั้น ทุกคนก็ร่วมวงกินข้าวเหนียวไก่ทอดกันเหมือนเมื่อกี๊ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ไม่นาน คุณแม่ของมายด์ ม่อน มีนก็มารับส่วนพี่ทานตะวันก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสีดำเพราะต้องไปงานศพต่อ นั่งรออยู่แป๊บเดียวคุณแม่ก็มารับแล้วค่ะ