บรรยากาศค่ายครั้งที่ผ่านมาที่ 101
วันสุดท้ายของค่ายศิลปะรุ่นที่ ๓
วันนี้เป็นวันสุดท้ายขอิงค่ายรุ้นที่ ๓ แล้วนะคะ แต่ยังไม่เป็นคายสุดท้ายของฝนตก รถติด น้ำท่วมนะคะ (เศร้า) แต่เมื่อมาเจอเด็กๆร่าเริงก็ หายเศร้าคะ เด็กๆตั้งใจกันมากเลยคะวันนี้ สงสัยเป็นวันสุดท้ายเลยตั้งใจน่ าดู หัวข้อของวันนี้ก็คือ "โรงพยาบาลของฉัน" เด็กๆสร้างโรงพยาบาลของเด็ กๆเองคะ พี่มีนของเราก็สร้างโรงพยาบาลที ่มีแต่ลิงเต็มไปหมดเลย (เป็นโรงพยาบาลที่เหมาะกับพี่มี นจริง) ส่วนน้องอั๊สก็เป็นโรงพยาบาลที่ อยู่นอกโลกคะ แหมช่างจินตนาการกันจริงๆเลย แล้วเด็กๆก็ทำงานไป คุยไป เล่นไป เหมือนเดิมคะ
วันนี้เป็นวันสุดท้ายขอิงค่ายรุ
...น้องเอก
ในวันนี้นะคะ อาหารกลางวันของเราเป็นอาหารที่เด็กๆเรียกร้องกันมากเลยคะ นั้นก็คือ "บะหมี่สุกี้" นี่เองคะ แล้วในช่วงสายๆครูแหลมก็ออกไปซื ้อผัก เครื่องสุกี้ แล้วก็ผลไม้มาให้เด็กๆทานกัน นั่งๆอยู่น้องจีนก็ถอนหายใจแล้ วก็พูดว่า "คิดถึงครูแหลมจังคะ" โหอะไรจะปานนั้นคะน้องจีน เมื่อวานคุณแม่น้องจีนกระซิบพี่ พลอยมาว่า "สงสัยน้องจีนเรียกครู แหลมมากไปหน่อย เลยนอนละเมอเรียกแต่ครูแหลมทั้ งคืนเลย" แห่ม รักกันขนาดนั้นคะ พอครูแหลมกลับมาน้องจีนก้ดีใจ แล้วพูดว่า "ยินดีด้วยนะคะครูแหลมที่ได้ พบกันอีกครั้งคะ" (เหมือนจากกันไปนานแสนนาน)
...น้องมีน
...น้องมุก
...น้องแบม
...น้องจีโน่
...น้องพีร
...น้องอั๊ส
...น้องต้นกล้า
...น้องจีน
แล้วเด็กๆก็ทำงานกันต่อ จนกระทั้ง ระหว่างที่ครูแหลมกำลังเตรียมอาหารไว้ให้เด็กๆ แล้วบังเอิญ กลิ่นของบะหมี่ก็เล็ ดลอดออกมาจากหม้อหุงข้าว
จนมาเตะจมูกของเด็กๆ จนท้องของเด็กๆก็ร้องโวยวายกันใหญ่ (เอะ เตะจมูกแล้วทำไมท้องร้องน้า???) เมื่อเด็กๆส่วนใหญ่เสร็จงานแล้ว (เหลือ พี่แบม กับ น้องจีโน่) พี่แบมของเราก็ใกล้จะเสร็จแล้ว พี่แบมก็เลยมีกองเชียร์ ที่นำทีมโดย น้องจีน มาคอยเชียร์ เป็นกำลังใจให้คะ "แบม แบม สู้ๆๆๆ" แล้วเด็กๆ ก็เชียร์กัน เร่งกัน เด็กๆไม่ได้เร่งนะคะ แต่เจ้าท้องน้อยๆๆนี่สิคะมันช่ างรีบเร่งจริงๆมันร้องกวนใจเด็ กๆ ยิ่งเชียร์ แบม แบม มากเท่าไร ท้องก็ยิ่งร้องมากเท่านั้น แล้วเด็กๆก็เริ่มหมดแรง จนหัวหน้าทีม ต้องวิ่งไปบอกครูแหลมว่า "ครูแหลมขา ไม่ไหวแล้วจริงๆคะ เพราะมันหอมมากๆเลยคะ" แล้วครูแหลมก็ต้องยอมแพ้ เพราะเด็กๆทนไม่ไหวกันจริง ก็เลฃยให้เด็กๆไปล้างมือกันให้ สะอาด แล้วมานั่งที่โต๊ะกันให้เรียบร้ อย แล้วก็ 123 อาหารกลางวันวันนี้ .........
เมือ่กล่าวขอบคุณเสร็จเด็กๆก้ไม่รั้งรออะไรทั้งสิ้น ต่างคน ต่างตั้งหน้าตั้งตา ระประทานกันอย่างเอร็ดอร่อย เด็กๆบอกว่า อาหารมื้อนี้ สุโครย มาก (ซึ่งแปลว่า สุดยอดมานั้นเอง) เมื่อเด็กๆทานเสร็จแล้ว ก็เหมือนเดิมทุกวันคะ นำจานของตนเองไปล้างให้สะอาด แล้วก็มาเล่นกันต่อได้
ก่อนที่จะไปทำงานประดิษฐ์ เราต้องรอน้องจีโน่ก่อนคะ เพราะว่าน้องเล็ก ง่วงนอนเลยทำเสร็จช้าไปหน่อยคะ
เด็กๆก็รับประทานแอปเปิ้ลที่ครูแหลมปอกไว้ให้กันอย่างอร่ อยไปเลยคะ
และแล้ว น้องจีโน่ก็ทำเสร็จ อาจเป็นเพราะว่าได้กำลังใจที่ดีจากพี่ๆไงคะ
แล้วก็ถึงเวลาที่เราจะต้องมาทำงานประดิษฐ์ ขั้นตอนนี้ก็ไม่มีอะไรคะ แค่ให้เด็กๆนำลวดที่เคยทำไว้ มาพันที่ก้านต้นไม้เท่านั้นเอง แล้วก็นำรูปของตนเองไปหนีบไว้ที ่ต้มไม้คะ เท่านี้เป็นอันเสร็จสิ้นคะ แล้วก็ร่วมกันถ่ายรูป พร้อมกับงานประดิษฐ์แล้วก็ ผลงานด้วยคะ แล้วเด็กๆก็ลงไปทาไอศกรีมกัน วันนี้น้องจีนของเราก็ทานด้วย แต่เหมือนเมื่อวานเลยคะ "พี่พลอยคะ พี่พลอยต้องรับผิดชอบคะ" พี่พลอยก็เลยบอกว่า "เมื่อวานพี่พลอยรับผิดชอบไปแล้ ว วันนี้ตาครูแหลม " น้องจีนก็เลยเอาไปให้ครูแหลมคะ "ครูแหลมคะ วันนี้ครูแหลมต้องรับผิดชอบคะ" ครูแหลมก็บอกว่า "เฮ้ย ครูแหลมเอาไปให้พี่พลอยโน่น ครูแหลมรับผิดชอบของจีโน่แล้ว" น้องจีนก็บอกว่า "ไม่ได้หรอกคะ พี่พลอยก็ไม่ไหวแล้วคะ" แล้วครูแหลมก็ต้องรับผิ ดชอบไปตามระเบียบคะ
แล้วเกิดอะไรขึ้น น้องจีนวิ่งมาบอกครูแหลมว่า "ครูแหลมขา แย่แล้วคะ ซีอุยบุก ศิลปะแหลมคมคะ" อ่าว ซีอุยมาได้ไงนิ แล้วพอหันไปเด็กๆก็ต่างวิ่งหนี พี่มีนคะ ครูแหลมบอกว่า "พี่มีนเป็นหลานของซีอุย เป็นซีอุยน้อย" เด็กๆก็ต่างพากันเรียกพี่มีนว่า "ซีอุยยยย" ว้ายยยย ซีอุย มาแว้วววว แล้วเด็กๆก็รอให้ผู้ปกครองมารับ จนกลับบ้านกันหมดนี่แหละคะ
แล้วความเหนื่อยล้า กับ ความสนุกก็กำลังจะหายไป แต่ความสบาย กับ ความเงียบเหงากำลังจะเข้ามาแทน (ได้อย่างก็ต้องเสียอย่างนะคะ) แล้วเจอกันเมื่อ วันที่เจอกัน (งง คะ)!!!
แล้วความเหนื่อยล้า กับ ความสนุกก็กำลังจะหายไป แต่ความสบาย กับ ความเงียบเหงากำลังจะเข้ามาแทน (ได้อย่างก็ต้องเสียอย่างนะคะ)
Set as favorite
Bookmark
Email This
Hits: 1181
Comments (0)
Subscribe to this comment's feedWrite comment
