หายใจก่อนครับ...อย่าลืมว่าตอนเป็นเด็ก สนุกแค่ไหน

เมื่อเด็กๆคิดเด็กๆฝันเราก็ไปว่ามันว่าเพ้อเจ้อไปว่ามันว่าเป็นเด็กแนว...ผู้ใหญ่อย่างเราชอบด่าว่าเด็กๆโดยลืมว่าเราเคยเป็นเด็กมาก่อนเรามุ่งแต่สอนให้ลูกเรา "เจริญทางสมอง" เพื่อเป็นคนเก่ง คิดเก่ง วางแผนเก่งแล้ว จิตวิญญาณของเขาล่ะจะเป็นอย่างไร

    “ชีวิต” และ “ความเป็นมนุษย์”...จริยธรรม...และ...ความดีการศึกษาไทยขณะนี้มัวให้ความสนใจแต่การทดสอบ และแข่งขันเอาแนวทางฝรั่งมาพัฒนาเด็กไทย จนจะเป็นเด็กไทยใจเป็นทาส(ต่างชาติ)ไปหมดแล้ว

    ประเด็นน่าใส่ใจมากคือ เรื่องสุขภาวะทางจิตวิญญาณ มีตัวอย่างหลายครั้ง แสดงให้เห็นว่าเด็ก-เยาวชน กำลังบริโภควัตถุและเสพสุขจากการบริโภควัตถุนั้นตลอดเวลา เรื่องที่ควรทราบคือความสุขที่ได้จากการบริโภควัตถุนั้นไม่มีวันเต็ม ต้องหาใหม่และบริโภคเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ปัญหาหลักๆ ของเยาวชนคือเรื่องเซ็กซ์ ยาเสพติด เกม และความรุนแรง

ประเด็นร่วมคือ ความเร็ว

"เกมฆ่าคน" สามารถเหนี่ยวนำคนคนหนึ่งให้ลุกไปฆ่าคนได้หรือไม่? 

เล่นเกมก็เสพสุขเร็ว รู้สึกตึงเครียดก็ระบายออกด้วยความรุนแรงถือเป็นการหาความสุขที่เร็ว

สุขแต่ช้า ไม่เอาดีกว่า

เทียบกับการเสพสุขจากการอ่านหนังสือ เล่นดนตรี เล่นกีฬา ทำงานศิลปะ ไปบำเพ็ญประโยชน์ นั่งสมาธิเจริญสติ เหล่านี้ให้ความสุขช้า ช้ากว่าหรือช้ามาก

กิจกรรมเก่าแก่ อธิบายไปก็แค่นั้นเรา(ผู้ใหญ่)ไม่สนใจ เด็กๆจะแลหรือครับ

แล้วจะไปกันอย่างไร...

วันหนึ่งที่ค่าย ศิลปะเขียนทะเล

ถามเด็กๆ ว่าโตขึ้น อยากเป็นอะไร ....
      ตอบ อยากเป็นคนรวยมากๆ

ครูแหลม น้ำตาไหลเลยครับ...

ถามต่อ มีเงินมากๆแล้วเอาไปทำอะไร ....
      ตอบ มีเงินซะอย่างอ่ะครู ซื้อได้หมด อยากได้อะไรก็ได้ ทะเลาะกับใครก็เอาปืนไปยิง ให้ตายเดี้ยงไปเลย

ครูแหลม ก็ติดคุกนะซิ ...
      ตอบ ไม่ติดหร็อกครู ก็รวยไง เอาเงินให้ตำรวจล้านๆไปเลย ไม่เอาก็โง่

ครูแหลม ..............!!!!!!!!!!!!!!!!!!!.........